Wedje leggen?

Vandaag was ik aanwezig bij de 10e verjaardag van Human Connection, een bedrijf dat opgericht werd door Gerke Visser, in een vorig leven een collega. Een hoop vrienden, klanten, ex collega's en alle combinaties hiervan werden lekker gemixt en er ontstond een prima atmosfeer.

Gerke heeft de kwaliteit zijn bedrijf te leiden op een manier die weinig gezien wordt bij grotere bedrijven, liefde voor mensen, zowel klanten als medewerkers, is zijn motto. Geen woorden, maar hij werkt ook gewoon zo. De laatste jaren zie ik dat mensen die enige bevlogenheid of liefde voor hun vak hebben, zich steeds vaker van grote bedrijven afkeren en voor zichzelf, helemaal alleen of in kleine bedrijven beginnen. Geen gezeur meer met op controle gerichte managers en dergelijke is dan vaak de drijfveer.

Maar hoe ver kan dat doorgaan? Kan er een situatie ontstaan waarbij heel Nederland bestaat uit kleine bedrijven? Ik dacht het niet! We hebben die grote bedrijven nodig; een bedrijf als Corus of een scheepswerf run je nou eenmaal niet met een klein gezellig team. Maar deze trend is wel steeds meer een bedreiging voor de bedrijven die uit kenniswerkers bestaan. Je kunt je als kenniswerker onderwerpen aan "intensieve menshouderij" in een groter bedrijf en kiezen voor de baanzekerheid, maar steeds meer mensen voelen zich dan als Faust (die verkocht zijn ziel aan de duivel). De grotere bedrijven moeten zich met name om die nu instromende groep van kenniswerkers zorgen gaan maken. De gemeenten zien de bui al hangen; daar weten ze al dat het steeds moeilijker wordt om jonge mensen vast te houden en gaat sociale innovatie dus uit noodzaak een rol spelen. Niet de intrinsieke motivatie van managers (waar veel change consultants zo graag naar op zoek zijn), maar de gesel van de arbeidsmarkt zorgt daar voor sociale innovatie; mensen beter betrekken bij het werk en daardoor zowel meer plezier als een hogere productiviteit halen.

Als we een beetje in de toekomst kijken, de commissie Bakker deed dat al (en daarna bleef het stil...), zien we dat er straks steeds minder (autochtone, goed opgeleide mannen tussen 25 en 45 jaar) mensen zijn om het werk te doen, diversificeren is dan één richting. Maar als je nu constateert dat steeds meer professionals voor zichzelf beginnen, moet je dan niet eens naar je eigen bedrijf kijken? Stel je medewerkers eens de vraag: "Als je morgen een waanzinnig bedrag zou winnen in de staatsloterij, zou je dan hier blijven werken?" Een leg dan eens de nadruk op "hier".

Ik ben benieuwd wat die éénpitters en medewerkers van kleine bureau's dan zeggen. Is dat anders dan mensen bij grote bedrijven? Wedje leggen?