Het veld van het veranderproces

De vorige week mocht ik een masterclass aanbieden aan een groep managers van uiteenlopende bedrijven die met elkaar samenwerken. 'In de keten werken', zo noemen zij zelf de samenwerking. Er waren ruim 30 vertegenwoordigers van bedrijven uitgenodigd. Thema was hoe aan te passen aan opkomende veranderingen binnen de branche. Er was ruimte voor twee en halve dag samenkomsten en activiteiten. Het programma werd aangeboden op een uiterst inspirerende, zomerse, zuidelijke lokatie. Als leidraad voor het 'anders denken proces'  diende het gedachtegoed van de theory U.

Deze benadering helpt de groep om gefaseerd te schuiven van het vertrouwde denken naar het betekenisvolle nieuwe. Op grond van theoretische inleidingen, praktische ervaringen en verdiepende confrontaties was het de bedoeling om mensen in beweging te krijgen maar er gebeurde ogenschijnlijk weinig. Toch was de stemming uitstekend, vooral na afloop van de formele sessies werd er uitbundig gelachen en uitgewisseld. Pas na de eerste dag begon het me te dagen. Het veranderproces vond informeel plaats, op het terras. De inleidingen vormden het decorum en wat ik voor het decorum hield vormde de plaats van het echte veranderproces.

Dat ik me zo kon vergissen! Inleidingen zijn rationeel, cognitief en daarmee vaak niet verbonden met de gevoelservaringen wat kenmerkend is voor het doorlopen van de U-curve en in het bijzonder voor het ervaren van het 'presence'-deel. Met geopende ogen kon ik zien hoe het borrelde en bruiste, hoe mensen dichter bij elkaar kwamen en verbonden raakten. Het veld van verandering heeft prikkels en een context nodig en dan kan het gebeuren dat het veld de mensen naar zich toetrekt!

Reacties

als deelnemer: helemaal mee eens!