Easycratie at Work

Easycratie als tegenhanger van de klassieke besluitvorming laat in het maatschappelijk verkeer al uiteenlopende mooie voorbeelden zien, hoe mensen wensen te leven en te werken. In bedrijfsorganisaties wordt al beter geluisterd naar werknemers en in de publieke ruimte soms naar de wensen van de burger.

Bijvoorbeeld, kantoorpubliek bepaalt de kortse weg van A naar B en dat laat dan in het aangelegde groen zijn sporen na. Zo vind je in de natuur 'achtergebleven sporen' of lost traces van dier en mens in de vrom van platbetreden paden. Bestuurders houden niet van dergelijk ongeconroleerde processen en vinden regels belangrijker dan het gemak.

Tot grote verbazing van velen zie je dan dat een gemeente besluit, letterlijk en figuurlijk, paal en perk te stellen aan ongeoorloofd eigen initiatief, een struik, hek of paaltje plaatst waar dat uiterst onpraktisch is voor de 'voortganger'.

Maar het kan ook heel anders. De foto is genomen in een kantorenwijk. Door het loopje rond een gebouw kort te sluiten besparen commuters tijd. Het moet ongeveer zo gegaan zijn dat een hardnekkig groepje wandelaars zich een weg baande door de struikjes zodat geleidelijk een doorgang ontstond. 

Eerst nog gaf de facilitair manager van het bedrijf opdracht jong struikgewas te herplanten (dichter op elkaar en eventueel prikkeldraad er tussen). Maar al snel (ik heb het waar kunnen nemen) keerde het tij. Anarchistisch gedrag werd mainstream, gedoogd, getolereerd, erkend, en ondersteund. Nu houdt de hovenier zorgvuldig rekening met de doorgang, er zijn tegels in gelegd en het gebruik is uitbundig. 

Prachtig dat het kan, jammer dat het zo omslachtig verloopt.