De zelfsturingshype

Sturen op zelfsturing is net zo onmogelijk als de toewensing 'doe eens spontaan man'. Maar wat moeten we denken van bemidddelingsbureaus of overheidsinstanties die zelfsturing aanmoedigen bij werkzoekenden of burgers?

Helpen bij het besef van de mogelijkheid tot zelfsturing of ondersteunen bij het vormgeven ervan kan best zinvol, nuttig en kostenbesparend zijn. Het laatste is vooral een publiek besparingsbelang. Volgens de definities omvat het verzamelbegrip autonomie, 'het zelf kunnen beschikken' met accent op kunnen.

Verder is van belang een gevoel van verantwoordelijkheid over eigen zaken en zaken in de persoonlijke contekst. En dan is er nog een derde factor die te maken heeft met onzekerheid aan kunnen. Omgaan met onzekerheid en verantwoordelijkheid in een bestuurlijk verband heet ook wel governance. Je zou dan kunnen zeggen dat zelfsturing verband heeft met zelf-governance of populair gezegd het over jezelf regeren. Hiermee komt opeens het vooruitzien voor de dag wat toch typisch is voor regeren.

Je zou denken dat het regeren over jezelf een kernwaarde is die hoort bij volwaardig burgerschap en dus een hoofdtaak in het onderwijs. Maar dat lijkt niet zo makkelijk te gaan op scholen.

Is het leren regeren over jezelf dan een levenstaak waar je nooit goed genoeg in kunt zijn?