De jeugd van tegenwoordig

In haar column in Trouw (za 11 juni) schrijft Nelleke Noordervliet uiterst negatief over de jeugd van tegenwoordig. Het samenspel van schamel onderwijs en attitudeproblemen bij jongeren zou hun ontwikkelkansen verzwakken. Haar observatie is: de terrassen zitten vol met jong volk dat pauzeert, zzp’t, spijbelt, flexwerkt, in between jobs is. In haar nachtmerrie-scenario ziet ze de teloorgang van instituties: bibliotheken boekhandels en kranten die steeds meer abonnees verliezen. Slotzin van haar column: Straks steken we met zijn allen asperges in China.
Een verontwaardigde onderwijskracht schrijft een week later (Trouw, za 18 juni) een ingezonden brief. Ze geeft Nelleke een zware onvoldoende over het ‘bagger’-stuk, dat zeker op het vlak van het onderwijs nergens onderbouwd is! De briefschrijfster verdedigt het onderwijs en benadrukt dat jongeren van nu andere problemen hebben dan wij vroeger en ze verdienen onze steun en vertrouwen. 

Deze teksten licht ik uit de ingezonden stukken met de vraag over de verschillen in observatie. Want hoe het ook zij, Nelleke beschrijft haar observatie. De ingezonden briefschrijfster heeft echter inzicht van binnenuit en weet vast meer dan Nelleke. Haar observatie van jongeren is die van hedonistisch en nihilistisch gedrag en het feit zou kunnen zijn dat de jongeren over veel autonomie beschikken en hun tijd kiezen om te relaxen maar wel degelijk zorgen hebben over hun toekomst.

Jongeren van nu hebben vast andere zorgen dan de jongeren die de toekomst zagen in de jaren 70 (Nelleke’s jeugd?). Monic Slingerland geeft afgelopen zaterdag in Trouw een impressie van de positie van jongeren met een instelling van zorg maar ook die van los kunnen laten. In haar column: ‘leven in het hier en nu’ beschrijft ze haar observatie van de opstelling van haar zoon. Zij kan het gedrag van haar zoon in een breder perspectief plaatsen, dat van generatieverschillen.  Deze typeert ze als: ieder met eigen talenten, begaafdheden, uitdagingen, doelstellingen, schurende thema’s, onbereikbare idealen, ieder met eigen vormen van spijt. Een mooie typering op het micro niveau. Begrip hiervan maakt het kwalijk om waardeoordelen op het macro niveau te plaatsen.

Trefwoorden: