co-creatie

Een jaar geleden besloten Marianne Luyer en ik samen een boek te gaan schrijven over waardegedreven leiderschap. Het was een besluit dat voortvloeide uit onze fascinatie voor de ontwikkeling van leiderschap en de morele dimensie die daarin zo vaak lijkt te ontbreken. Geen van ons had eerder een boek geschreven, maar we waren vastbesloten het te gaan doen. Twee weken geleden leverden we ons manuscript in bij de uitgever die met ons bereid is te investeren in het project.

Dit traject, zo ontdekten we gaandeweg, was een vorm van pure co-creatie. Gedurende de rit ontdekten we waar elkaars sterkste kanten liggen, hoe we die succesvol konden inzetten en hoe de verdeling van het werk eruit kwam te zien.  Op geen enkel moment is de idee dat de taken evenredig verdeeld moesten worden dominant geweest in de samenwerking, leidend was de kwaliteit van interactie tussen ons beiden, waarbij het doel scherp in het oog gehouden werd: dat boek dat moest en zou er komen.

 

Terugkijkend realiseer ik me dat deze samenwerking kenmerken had van een topteam. Van die teams die zich laten leiden door een hoge ambitie en gezamenlijk in een toestand geraken, waarin alles als vanzelf lijkt te gaan. Zo’n team stijgt boven zichzelf uit, doordat de leden hun individuele kwaliteiten inzetten voor het gezamenlijk resultaat. Niemand gaat voor eigen succes, de teamscore is waar het om gaat. Daarom zijn de grootste teamsporters ook altijd diegenen die het individuele talent weten te combineren met het vermogen om het team beter te laten presteren.  Een prachtig voorbeeld daarvan is Larry Bird, een befaamd basketballer die de Boston Celtics tot topprestaties wist te brengen in de tijd dat Michael Jordan furore maakte met zijn individuele talent, maar met zijn team niet van dat van Bird wist te winnen.

Wat is het geheim achter het ontstaan van zo’n samenwerking? Uit de ervaring met het boek denk ik dat het een combinatie van een aantal elementen is. Op nummer 1 staat denk ik ‘vertrouwen’. Vertrouwen  in elkaars kwaliteit, talent en intenties om tot een topprestatie te komen. Op nummer 2 zou ik ‘gedeelde ambitie’ zetten. De pure wil om iets bijzonders te realiseren. Het onder tijdsdruk zetten van een traject kan enorm helpen. Wij deden dat door de morele verplichting die gepaard ging met de uitnodiging aan een 8-tal bekende leiders uit het publiek domein te vragen of we hen mochten interviewen voor dit boek. We konden niet meer terug en vervolgens legden we de datum vast waarop we tijdens een leiderschapsconferentie het boek gaan presenteren.  En als ik het bij drie elementen houdt, dan staat op nummer 3 ‘complementariteit’. Het principe dat 1+1 ook 3 kan zijn, als de onderlinge kwaliteiten, kennis, netwerken en competenties elkaar optimaal aanvullen.

Larry Bird had het vermogen blindelings zijn teamgenoten te vinden en zij wisten welk soort onmogelijke passes Larry kon geven en anticipeerden daarop. Het resultaat: een onverslaanbaar team en acties van weergaloze schoonheid:  http://tinyurl.com/829xvzz